ECLI:NL:RBBRE:2012:BX7928
Rechtbank Breda
Gemachtigde eiser LOVIN' ENTERPRISES INC.DBA DREAMGIRL INTERNATIONAL en DREAMGIRL: mr. R.M. van Rompaey
Gemachtigde gedaagde BENSTOUT: mr. C.M. van den Reek
Ik heb een zaak gewonnen door het auteursrecht op de foto te betwisten. Het is uitzonderlijk dat de rechter daar in mee ging, want de lat voor auteursrechtelijke bescherming ligt laag. Ik had betoogd dat de fotograaf geen tijd had om creatieve keuzes te maken en meerdere foto’s overgelegd van hetzelfde nieuwsmoment.
Bij mijn eigen zaak ging de rechter er niet in mee. Ik overlegde tientallen foto’s van legbatterijen en betoogde dat er geen persoonlijk stempel van de maker herkenbaar was, er niets in scène was gezet en de kippen niet poseerden. Hollandse Hoogte betwistte dat ter zitting met dat de fotograaf creatieve keuzes maakte door op een krukje te gaan staan en precies 13 eieren in beeld te nemen. Hoe de gemachtigde (of directeur) dat bijna 20 jaar na het maken van de foto wist – de fotograaf was niet aanwezig – is me nog steeds een raadsel.
In de gewonnen zaak verwijst de rechter naar deze zaak, waar eveneens soortgelijke foto’s zijn overgelegd. Aanleiding om de uitspraak op deze website langs de meetlat te leggen. Naast de uitleg over auteursrechtelijke bescherming – de foto's komen voor bescherming in aanmerking – blijkt de uitspraak vooral een 'pareltje' wat betreft het in het digitale tijdperk achterhaalde begrip verveelvoudigen in de Auteurswet.
Uit het vonnis:
"3.1 (…)
d. [gedaagde] exploiteert sinds 2009 een online winkel in erotische producten, waaronder erotische lingerie en biedt zijn producten ondermeer aan via de website www.benstout.nl. Deze website wordt gefaciliteerd door mijnwebwinkel.nl. [gedaagde] heeft in het verleden tot in januari 2011 op regelmatige basis producten van het merk Dreamgirl betrokken bij [eiser 2]. Om die producten aan te prijzen heeft hij foto’s van Dreamgirl gebruikt.
e. In maart 2011 heeft [eiser 2] bemerkt dat [gedaagde], ondanks dat de klantenrelatie tussen partijen was beëindigd, op zijn website www.benstout.nl zonder toestemming van Dreamgirl c.s. fotomateriaal van Dreamgirl had afgebeeld ter aanprijzing van erotische artikelen die niet van het merk Dreamgirl waren."
Daar is eerder over geprocedeerd en gedaagde moest de foto’s van de website en zijn server verwijderen. Er zijn een aantal foto’s op de server blijven staan gedurende 5 dagen na het kort geding en eisers menen dat ze daarom recht hebben op 50.000 euro aan verbeurde dwangsommen.
"3.5.3. (…) [gedaagde] (…) heeft erkend dat op zijn server 10 foto’s aanwezig waren die ook op de website van Dreamgirl en/of [eiser 2] waren geplaatst. (…) Door het aanwezig hebben van 10 foto’s heeft [gedaagde] inbreuk gemaakt op het auteursrecht van Dreamgirl bestaande uit het zonder toestemming verveelvoudigen van die foto’s. Het vastleggen van foto’s in een computergeheugen, waaronder te verstaan een server, is een vorm van verveelvoudigen in de zin van artikel 13 Aw is. Daarmee blijven die foto’s beschikbaar voor de inbreukmaker. Voor het aannemen van verveelvoudigen in de zin van artikel 13 Aw is niet vereist dat de vastgelegde foto’s met het blote oog waarneembaar zijn. De omstandigheid dat de foto’s op de server voor het publiek niet of zeer moeilijk toegankelijk waren brengt dan ook niet mee dat van verveelvoudigen geen sprake is."
Gedaagde had direct na de uitspraak de inbreuk moeten staken en de foto’s moeten verwijderen van zijn server. Nou moet je uiteraard uitvoeren wat de rechter je opdraagt. Maar mijns inziens is hier geen sprake van een inbreuk. De foto's zijn ooit rechtmatig verkregen: gedaagde verveelvoudigde ze destijds legaal. Bovendien geldt onder Unierecht dat er voor een inbreuk sprake moet zijn van een mededeling aan het publiek. En de foto's waren wél al van de website verwijderd, waardoor ze niet meer zichtbaar waren voor het publiek.
De beslissing omvat nog een verklaring voor recht, gedaagde moet informatie verstrekken, er worden dwangsommen opgelegd, schadevergoeding nader op te maken bij staat én gedaagde moet meer dan 11.000 euro aan proceskosten betalen. De eigen advocaatkosten komen daar nog bovenop.
Rechtbank Breda 19 september 2012, ECLI:NL:RBBRE:2012:BX7928
Rechtbank Breda
Gemachtigde eiser LOVIN' ENTERPRISES INC.DBA DREAMGIRL INTERNATIONAL en DREAMGIRL: mr. R.M. van Rompaey
Gemachtigde gedaagde BENSTOUT: mr. C.M. van den Reek
Ik heb een zaak gewonnen door het auteursrecht op de foto te betwisten. Het is uitzonderlijk dat de rechter daar in mee ging, want de lat voor auteursrechtelijke bescherming ligt laag. Ik had betoogd dat de fotograaf geen tijd had om creatieve keuzes te maken en meerdere foto’s overgelegd van hetzelfde nieuwsmoment.
Bij mijn eigen zaak ging de rechter er niet in mee. Ik overlegde tientallen foto’s van legbatterijen en betoogde dat er geen persoonlijk stempel van de maker herkenbaar was, er niets in scène was gezet en de kippen niet poseerden. Hollandse Hoogte betwistte dat ter zitting met dat de fotograaf creatieve keuzes maakte door op een krukje te gaan staan en precies 13 eieren in beeld te nemen. Hoe de gemachtigde (of directeur) dat bijna 20 jaar na het maken van de foto wist – de fotograaf was niet aanwezig – is me nog steeds een raadsel.
In de gewonnen zaak verwijst de rechter naar deze zaak, waar eveneens soortgelijke foto’s zijn overgelegd. Aanleiding om de uitspraak op deze website langs de meetlat te leggen. Naast de uitleg over auteursrechtelijke bescherming – de foto's komen voor bescherming in aanmerking – blijkt de uitspraak vooral een 'pareltje' wat betreft het in het digitale tijdperk achterhaalde begrip verveelvoudigen in de Auteurswet.
"3.1 (…)
d. [gedaagde] exploiteert sinds 2009 een online winkel in erotische producten, waaronder erotische lingerie en biedt zijn producten ondermeer aan via de website www.benstout.nl. Deze website wordt gefaciliteerd door mijnwebwinkel.nl. [gedaagde] heeft in het verleden tot in januari 2011 op regelmatige basis producten van het merk Dreamgirl betrokken bij [eiser 2]. Om die producten aan te prijzen heeft hij foto’s van Dreamgirl gebruikt.
e. In maart 2011 heeft [eiser 2] bemerkt dat [gedaagde], ondanks dat de klantenrelatie tussen partijen was beëindigd, op zijn website www.benstout.nl zonder toestemming van Dreamgirl c.s. fotomateriaal van Dreamgirl had afgebeeld ter aanprijzing van erotische artikelen die niet van het merk Dreamgirl waren."
Daar is eerder over geprocedeerd en gedaagde moest de foto’s van de website en zijn server verwijderen. Er zijn een aantal foto’s op de server blijven staan gedurende 5 dagen na het kort geding en eisers menen dat ze daarom recht hebben op 50.000 euro aan verbeurde dwangsommen.
"3.5.3. (…) [gedaagde] (…) heeft erkend dat op zijn server 10 foto’s aanwezig waren die ook op de website van Dreamgirl en/of [eiser 2] waren geplaatst. (…) Door het aanwezig hebben van 10 foto’s heeft [gedaagde] inbreuk gemaakt op het auteursrecht van Dreamgirl bestaande uit het zonder toestemming verveelvoudigen van die foto’s. Het vastleggen van foto’s in een computergeheugen, waaronder te verstaan een server, is een vorm van verveelvoudigen in de zin van artikel 13 Aw is. Daarmee blijven die foto’s beschikbaar voor de inbreukmaker. Voor het aannemen van verveelvoudigen in de zin van artikel 13 Aw is niet vereist dat de vastgelegde foto’s met het blote oog waarneembaar zijn. De omstandigheid dat de foto’s op de server voor het publiek niet of zeer moeilijk toegankelijk waren brengt dan ook niet mee dat van verveelvoudigen geen sprake is."
Gedaagde had direct na de uitspraak de inbreuk moeten staken en de foto’s moeten verwijderen van zijn server. Nou moet je uiteraard uitvoeren wat de rechter je opdraagt. Maar mijns inziens is hier geen sprake van een inbreuk. De foto's zijn ooit rechtmatig verkregen: gedaagde verveelvoudigde ze destijds legaal. Bovendien geldt onder Unierecht dat er voor een inbreuk sprake moet zijn van een mededeling aan het publiek. En de foto's waren wél al van de website verwijderd, waardoor ze niet meer zichtbaar waren voor het publiek.
De beslissing omvat nog een verklaring voor recht, gedaagde moet informatie verstrekken, er worden dwangsommen opgelegd, schadevergoeding nader op te maken bij staat én gedaagde moet meer dan 11.000 euro aan proceskosten betalen. De eigen advocaatkosten komen daar nog bovenop.
Rechtbank Breda 19 september 2012, ECLI:NL:RBBRE:2012:BX7928
9 februari 2026 gepubliceerd